بلاکچین ، ساختاری از داده ها می باشد که بر اساس آن شما می توانید یک مجموعه از داده های دیجیتالی را ایجاد کرده و آن را در شبکه ایی از اجزای کاملاً مستقل از یکدیگر به اشتراک بگذارید .
انواع مختلف بلاکچین قابل تعریف می باشد:

۱- بلاکچین های عمومی (Public blockchains):
بلاکچین های عمومی مانند بیتکوین در یک شبکه بزرگ گسترده شده اند و از طریق یک نشانه محلی (Native Token) در حال اجرا می باشند .
این شبکه ها برای هر شخصی و در هر سطحی قابل دسترسی می باشند و دارای ساختار متن باز (Open-source) می باشند که توسط اعضای انجمن این شبکه ها توسعه داده و پیشتیبانی می شوند.

۲- بلاکچین های مجاز (Pemissioned Blockchanis):
این نوع از بلاکچین ها که شناخته شده ترین آنها Ripple می باشد ، به نحوی عمل می کنند که می توانند نقشی که هر یک از نودهای مستقل شبکه ، بازی میکنند را کنترل کند.
این بلاکچین ها مانند بلاکچین های عمومی ، همچنان شبکه های بزرگ و گسترده ایی هستند که از یک نشانه محلی(Native Token) استفاده میکنند. هسته این شبکه ها ممکن است متن باز باشد و یا ممکن است نباشد.

۳- بلاکچین های خصوصی (Private Blockchains):
بلاکچین های خصوصی عموماً کوچک تر هستند و از نشانه (Token)  استفاده نمی کنند. اعضای این شبکه ها بیشتر از هر بلاکچین دیگری کنترل می شوند ، این نوع از بلاکچین به شدت مورد علاقه ی شبکه هایی می باشند که می خواهند اطلاعات محرمانه را بین اعضای مورد اطمینان خود مبادله  کنند.

هر سه نوع بلاکچین ذکر شده در یک مفهوم مشترک هستند و آن اجازه دسترسی به همه اعضای شبکه به دفتر کل اطلاعات (Ledger) و مدیریت آن ، با استفاده از الگوریتم های رمزنگاری شده می باشد و همه اینها بدون نیاز به یک مرجع تصمیم گیری مرکزی می باشد.
درواقع حذف مدیریت مرکزی از ساختار دیتابیس ، مهم ترین و اصلی ترین مزیت  و قدرت بلاکچین ها می باشد.