عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز (IDO) چیست؟ چگونه در آن شرکت کنیم؟

عرضه‌های اولیه فرصتی هیجان‌انگیز برای سرمایه‌گذاران در دنیای کریپتوکارنسی هستند تا توکن‌های جدید را با قیمت پایین‌تر خریداری کنند. اما با نگاهی به اتفاقات سال ۲۰۱۷ می‌توانیم ببینیم که همه چیز هم کاملاً مثبت نبوده و سرمایه‌گذاران بسیاری متحمل ضررهای زیادی شدند.

از آن زمان، جامعه کریپتو روش‌های جایگزینی را برای عرضه اولیه توکن مثل IEO، IDO و STO توسعه داده است. در حال حاضر، عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز (DEX) به روشی محبوب تبدیل شده است. اما IDO چیست، چه مزایایی دارد و چگونه می‌توان در آن شرکت کرد؟ در ادامه قصد داریم بیشتر راجع به این سؤالات بحث کنیم.

تعریف عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز

عرضه اولیه صرافی نامتمرکز (DEX) که به اختصار IDO نامیده می‌شود، روشی است که یک پروژه توکن‌های جدیدی را از طریق صرافی‌های نامتمرکز راه‌اندازی کرده و به فروش می‌رساند. داخل پرانتز باید اشاره کنیم که صرافی‌های غیرمتمرکز از این لحاظ با صرافی‌های متمرکز تفاوت دارند که تحت مالکیت یک نهاد مرجع یا مرکزی نیستند. در عوض، این صرافی‌ها از قراردادهای هوشمند خودکار برای تسهیل مبادلات همتا به همتا استفاده می‌کنند. به این ترتیب، انجام معاملات بدون واسطه انجام می‌شود.

هنگامی که یک پروژه کریپتو نیازمند جذب سرمایه است، با استفاده از روش‌های عرضه اولیه توکن‌ها را به سرمایه‌گذاران ارائه می‌کند. این یک راهکار مناسب برای توزیع عادلانه توکن‌ها میان سرمایه‌گذارانی است که می‌خواهند در آن شبکه مشارکت داشته باشند. شرکت‌هایی که از روش IDO استفاده می‌کنند، سرمایه مورد نیازشان را از طریق سرمایه‌گذاران فردی تأمین می‌کنند. بسیاری از IDOها می‌توانند برای تعداد شرکت‌کنندگان و مقدار توکن‌های عرضه شده محدودیت تعیین کنند.

IDOها روشی ساده و ارزان را در اختیار شرکت‌ها قرار می‌دهند تا توکن‌های خود را توزیع کنند. IDOها هنوز در ابتدای راه قرار دارند و همچنان برای تکامل مسیر درازی را در پیش دارند. همچنین، مدل‌های جدیدی مانند عرضه اولیه فارم (IFO) معرفی شده‌اند. لازم به ذکر است که با افزایش قانون‌گذاری‌ها ممکن است شاهد افزایش لزوم انجام احراز هویت از سوی کاربران برای شرکت در IDO باشیم.

عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز چه مزایایی دارد؟

عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز مزایای مختلفی را برای شرکت توسعه‌دهنده پروژه و کاربران به ارمغان می‌آورد که در زیر به آن‌ها اشاره شده است.

• نقدینگی آنی

از آنجایی که توکن‌های فروخته شده به روش IDO بلافاصله در پلتفرم صرافی غیرمتمرکز مورد نظر قابل معامله هستند، کاربران به لطف استخرهای نقدینگی موجود در این پلتفرم‌ها می‌توانند بلافاصله توکن‌هایشان را نقد کنند. نقدینگی آنی از آنجایی اهمیت پیدا می‌کند که اگر نتوان یک توکن را به راحتی با توکن دیگری مبادله کرد، جذب سرمایه‌گذاران می‌تواند به امری دشوار تبدیل شود.

• معاملات آنی

به محض خریداری توکن‌ها توسط یک سرمایه‌گذار، قابلیت معامله توکن‌ها فراهم می‌شود. چنین قابلیتی به کاربران اجازه می‌دهد که با استفاده از توکن‌های خود بلافاصله در کارهایی مانند استیکینگ، حاکمیت و کارکردهای سودمند دیگری که آن توکن ارائه می‌دهد، مشارکت داشته باشند. این امر همچنین به نوبه خود باعث افزایش نقدینگی می‌شود، زیرا افراد بیشتری می‌توانند به توکن‌ها در بازارهای نقدی و پایدار دسترسی داشته باشند.

• کاهش هزینه‌ها

IEOها و ICOها ممکن است متحمل هزینه‌های زیادی برای لیست کردن توکن‌های خود شوند. این در حالی است که IDO باعث کاهش هزینه‌ها می‌شود و کارمزدها در حد دو شیوه مذکور بالا نیستند. به علاوه، مشکلی از بابت لیست کردن توکن‌های جدید وجود ندارد، زیرا به دریافت مجوز از سوی هیچ مرجع مرکزی نیاز نیست.

• انصاف در سرمایه‌گذاری

IDOها مقدار توکن‌هایی را که می‌توانید خریداری کنید، محدود می‌کنند. به این ترتیب، نهنگ‌ها و ربات‌ها نمی‌توانند سرمایه‌گذاران کوچک را از میدان به در کنند. این امر باعث رعایت انصاف در سرمایه‌گذاری شده و فرصتی برای سرمایه‌گذاران کوچک‌تر فراهم می‌شود تا در عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز شرکت کنند.

• فرصت برای پروژه‌های کوچک

در صرافی‌های متمرکز، پروژه‌ها قبل از عرضه بایستی توسط صرافی مورد بررسی و ارزیابی قرار بگیرند. از آنجایی که هیچ مقام مرکزی در صرافی‌های نامتمرکز وجود ندارد، پروژه‌ها برای عرضه توکن‌های خود و جذب سرمایه لازم نیست که صبر کنند. این امر می‌تواند به پروژه‌های کوچک‌تر که سرمایه لازم برای پرداخت هزینه‌های صرافی متمرکز را ندارند، کمک کند.

IDO چه ریسک‌هایی دارد؟

علی‌رغم مزایایی که در بالا به آن‌ها اشاره شد، IDO بدون ریسک نیست. در ادامه به دو ریسک اصلی این شیوه عرضه اولیه ارزهای دیجیتال پرداخته شده است.

• ریسک کلاهبرداری

از آنجایی که پروژه‌های IDO مورد بررسی قرار نمی‌گیرند، ریسک کلاهبرداری افزایش می‌یابد. بنابراین، باید در مورد پروژه به دقت تحقیق کرده و از لانچ پد یک پلتفرم قابل اعتماد استفاده کنید. پلتفرم‌هایی وجود دارند که بررسی‌های ضد کلاهبرداری را انجام می‌دهند و همچنین فرآیند KYC را طی می‌کنند، اما مهم است که قبل از اقدام به سرمایه‌گذاری در یک پروژه IDO، تحقیقات خود را انجام دهید.

• دشواری مشارکت

قرار گرفتن در وایت لیست که پیش‌شرطی برای شرکت در IDO است، در واقع می‌تواند دشوار باشد. این یک لیست از پیش تعیین شده از آدرس‌هایی است که واجد شرایط شرکت در عرضه اولیه صرافی نامتمرکز هستند. تعداد آدرس‌های وایت لیست محدود است و چنانچه پروژه‌ای پرطرفدار باشد، قرارگیری در لیست را دشوارتر هم می‌کند. این موضوع به ویژه برای سرمایه‌گذاران کوچک‌تر که مقدار زیادی از توکن‌های مورد نیاز لانچ‌ پد را در اختیار ندارند، حائز اهمیت است.

چگونه در عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز شرکت کنیم؟

چنانچه علاقه‌مند به شرکت در عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز هستید، بایستی وارد وایت لیست لانچ‌ پد صرافی غیرمتمرکز شوید. از آنجایی که IDOها سرمایه کمتری را در مقایسه با شیوه‌های IEO و ICO جذب می‌کنند، باید تعداد سرمایه‌گذاران و مقدار توکن‌های قابل خریداری توسط سرمایه‌گذاران را محدود کنند.

برای آنکه بتوانید وارد وایت لیست شوید، بایستی تعداد مشخصی از توکن نیتیو لانچ پد مد نظرتان را در اختیار داشته باشید. معمولاً هر چقدر تعداد توکن‌های نیتیو بیشتری داشته باشید، می‌توانید توکن‌های IDO بیشتری هم دریافت کنید. البته معمولاً فقط یکبار می‌توانید در یک عرضه اولیه IDO شرکت کنید.

برای قرار گرفتن در وایت لیست، بایستی مراحل احراز هویت (KYC) را طی کنید. شما همچنین به یک کیف پول مانند متامسک و مقداری کریپتو نیاز دارید تا بتوانید هزینه کارمزد تراکنش‌ها را پرداخت کنید. به یاد داشته باشید که همیشه قبل از سرمایه‌گذاری، تحقیق کنید و از صرافی‌های غیرمتمرکز قابل اعتماد استفاده کنید. این شامل بررسی دقیق جزئیات پروژه IDO، تیم توسعه‌دهنده و توکنومیک می‌شود.

سخن پایانی 

عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز یا Initial DEX Offering از جدیدترین روش‌ تامین سرمایه برای پروژه‌های حوزه دیفای و صنعت ارزهای دیجیتال محسوب می شود. روشی ساده و ارزان را در اختیار شرکت‌ها قرار می‌دهند تا توکن‌های خود را توزیع کنند.